Ρούχα από οικολογικά και πρωτότυπα υλικά στο κέντρο της Αθήνας,

O Χαρίτων Μπεκιάρης είναι εικαστικός καλλιτέχνης. Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να δημιουργήσει ένα κοστούμι με έντονη θεατρικότητα (σχόλιο πάνω στον μύθο) το οποίο ονόμασε «Αθηνά». Η συνάδελφός του Τίνα Καραγεώργη έφτιαξε επίσης ένα κοστούμι που το ονόμασε «Αστική Μήδεια», ενώ ο Γιώργος Στεριώνης βάφτισε τη δική του δημιουργία «Γουίνι»- από τις «Ευτυχισμένες Μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ. Είναι τρεις μόνο από τους 33 εικαστικούς που συμμετέχουν στην έκθεση «City Fashion and Fusion» η οποία εγκαινιάστηκε χθες. Ολοι παρουσιάζουν τα έργα τους... στο διερχόμενο κοινό στην καρδιά της πόλης.

Τα τρισδιάστατα ενδύματα και αξεσουάρ που εκτίθενται στη Στοά Σπύρου Μήλιου στο City Link του ομίλου Πειραιώς δεν προέρχονται λοιπόν από σχεδιαστές μόδας και ενδυματολόγους, αλλά από εικαστικούς, designers και άλλους καλλιτέχνες. Δεν πρόκειται ωστόσο μόνο για μια έκθεση που κινείται στην «κόψη» της συνάντησης τέχνης- μόδας, αλλά και για μια παρουσίαση που προτείνει ένα σωρό ενδιαφέροντα, πρωτότυπα και οικολογικά υλικά- από ύφασμα, χαρτί, δέρμα, μέταλλο και ανακυκλώσιμα υλικά- για χρήση και επανάχρηση.

«Μετά την επιτυχία του πρώτου μας πειράματος να ενθαρρύνουμε τους φοιτητές της ΑΣΚΤ να δημιουργήσουν έργα “λάιβ” μέσα στο κέντρο της πόλης, ο όμιλος Πειραιώς αποφάσισε να ενισχύσει τις πρωτοβουλίες που θα κάνουν πιο ζωντανό το κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα τη Στοά Σπύρου Μήλιου» λέει στο «Βήμα» η επιμελήτρια της έκθεσης, ιστορικός και κριτικός τέχνης Ιρις Κρητικού.

Σύμφωνα με την ίδια, η συσχέτιση μόδας και εικαστικών δεν είναι κάτι καινούργιο: οι πρώτες προσπάθειες εμφανίστηκαν στη δεκαετία του ΄30. Και συνεχίζονται, ολοένα πιο φιλόδοξες, ως σήμερα. Τα κίνητρα είναι πολλά και ο τρόπος σύνδεσης των δύο δημιουργικών πεδίων ποικίλλει απεριόριστα. Ειδικά για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία αφετηρία υπήρξε η εγγενής σχέση του χώρου με τον λαμπερό κόσμο της μόδας, αφού οι μεγαλύτεροι οίκοι του κόσμου έχουν παρουσία στα καταστήματα της στοάς.

Η επιμελήτρια της έκθεσης συνεργάστηκε με τον αρχιτέκτονα Επαμεινώνδα Δασκαλάκη για το στήσιμο των έργων σε ομάδες. Μια ομάδα έχει να κάνει με την ανακύκλωση. Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις του σχεδιαστή μόδας Δημήτρη Ντάσιου ο οποίος σχεδίασε μια φούσταομπρέλα χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων ανακυκλώσιμο χαρτί, του σχεδιαστή κοσμημάτων Μάριου Βουτσινά ο οποίος σχεδίασε μια στήλη, έβαλε μέσα της αμέτρητα δείγματα αρωμάτων και την ονομάτισε «Αrt de Ρaris», καθώς και της Ελλης Παπαγεωργακοπούλου , η οποία ανέδειξε την ιδέα της επανάχρησης δημιουργώντας το αμ-φόρεμα, ένα φόρεμα δηλαδή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ρούχο αλλά και ως αμφορέας.

Στην ομάδα «εύθραυστα» ανήκουν δημιουργίες όπως αυτές της ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ
Βάσιας ΑδάμουΒανέζη - ένα φόρεμα από χαρτί και ένα ζευγάρι ιαπωνικές σαγιονάρες από... ρύζι- και της Πένυς Γκέκα: ένα φόρεμα από άπειρα χρωματιστά χαρτάκια. Μια από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι εκείνη της Γεωργίας Γκρεμούτη, η οποία προτείνει μια εσάρπα-τσάντα από χάρτινες σακούλες. Ενα παλιό κόσμημα της Μαρουλίνας αλλά και συνεργασίες όπως του Βασίλη Ζούλια με τον Περικλή Κονδυλάτο - ο πρώτος «έκοψε» φόρεμα σε καμβά το οποίο ζωγράφισε ο δεύτερος- συμπληρώνουν τις προτάσεις της έκθεσης.