Γκόγια-Μπετόβεν Μια φανταστική συνάντηση,

Η πιανίστρια Λορέντα Ράμου

O Γκόγια και ο Μπετόβεν δεν συναντήθηκαν ποτέ ενόσω ζούσαν. Υπήρξαν, όμως, κατά κάποιο τρόπο βίοι παράλληλοι αφού η πορεία τους παρουσιάζει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά: η σύμπνοια με το πνεύμα της εποχής τους στην αρχή της σταδιοδρομίας τους,

οι ομοιότητες στον κοινωνικό τους περίγυρο, οι πολιτικές τους πεποιθήσεις που διαμορφώθηκαν στην Ευρώπη στη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων και, το κυριότερο, η δημιουργική αντίδραση που είχαν απέναντι στην απώλεια της ακοής τους φτάνοντας στην πιο προσωπική τους έκφραση προς το τέλος της ζωής τους.

Τα στοιχεία αυτά, λοιπόν, επιχειρεί να εξερευνήσει η πιανίστρια Λορέντα Ράμου και το σχήμα Medea Electronique (Κλεοπάτρα Κοραή, Μάικλ Λάρσον, Μανώλης Μανουσάκης) «ενορχηστρώνοντας» μια φανταστική συνάντηση ανάμεσα στους δύο ογκόλιθους της τέχνης. Πρόκειται για ένα γοητευτικό και ταυτόχρονα πρωτότυπο ταξίδι γεμάτο ήχους και εικόνες που θα πραγματοποιηθεί στις 5 και 6 Φεβρουαρίου στη Μικρή Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.

Mιλώντας για την παράσταση «Γκόγια-Μπετόβεν: Δρόμοι σιωπής», η Λορέντα Ράμου λέει πως επρόκειτο για μια παλαιότερη ιδέα της η οποία τώρα βρήκε πρόσφορο έδαφος για την υλοποίησή της. «Μου πρωτοήρθε στο νου πριν από μερικά χρόνια παρακολουθώντας κάποιες σχετικές τηλεοπτικές εκπομπές» λέει χαρακτηριστικά.

Την ενδιαφέρουν γενικότερα τέτοιου είδους σύνθετα θεάματα που μπλέκουν τη μουσική με τη σύγχρονη τεχνολογία; «Γενικά με ενδιαφέρει όταν υπάρχει η δυνατότητα να φωτίσει κανείς από διαφορετικές πλευρές πράγματα ήδη γνωστά» λέει η πιανίστρια. «Το να παίξω, απλώς, κάποια έργα του Μπετόβεν είναι μάλλον κάτι αναμενόμενο από μια πιανίστρια. Τώρα, με τη συνεργασία με τους Medea Electronique νομίζω πως καταφέρνουμε να δώσουμε μια νέα ματιά στα πράγματα...»

Τρεις «γέφυρες» μας οδηγούν από τη μία βιογραφία στην άλλη. Η πρώτη αφορά έργα που είναι ακόμα πιστά στους κανόνες της παράδοσης. Μετά την αρχική εισαγωγή του βίντεο και τις εικόνες από τις βασιλικές ταπισερί του Γκόγια, ακούγονται ζωντανά οι Μπαγκατέλλες, έργο 33 του Μπετόβεν.

Το δεύτερο βίντεο γεφυρώνει έργα με σαφείς πολιτικές καταβολές: τους πίνακες για την εξέγερση της 2ας και 3ης Μαρτίου 1808 στη Μαδρίτη και τα χαρακτικά των Δεινών του πολέμου με τη Νίκη του Ουέλλιγκτον, την Ηρωική Συμφωνία και την εκτέλεση της Σονάτας για πιάνο, έργο 26.

Η τρίτη γέφυρα αποτελεί και την πιο ουσιαστική προσέγγιση ανάμεσα στους δύο δημιουργούς.

Η σιωπή, που ακούσια γεμίζει τη ζωή τους, οδηγεί τον Γκόγια να ζωγραφίσει τους Μαύρους πίνακες, τρομακτικά οράματα που γεμίζουν τους τοίχους του ίδιου του σπιτιού του, και τον Μπετόβεν να συνθέσει τα τελευταία κουαρτέτα εγχόρδων, τις τελευταίες σονάτες για πιάνο (ακούγεται ζωντανά η Σονάτα, έργο 110), την Ενάτη Συμφωνία και τη Missa Solemnis. Μήπως τελικά η εμπειρία της σιωπής ήταν μια μοναδική απελευθέρωση; αναρωτιούνται οι συντελεστές της παράστασης.

Αναδημοσιευση Απο Βημα

Greecelands