Το αλγερινό «Hors la loi» του Ρασίντ Μπουσαρέμπ αναφέρεται στην δημιουργία του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Αλγερίας
Οπως είναι ήδη γνωστό, την ερχόμενη Τρίτη 25 Ιανουαρίου θα ανακοινωθούν οι υποψηφιότητες των Οσκαρ οπότε θα ξέρουμε αν ο «Κυνόδοντας», η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Λάνθιμου μετά την «Κινέττα» θα βρίσκεται στην πεντάδα των εφετινών υποψηφίων.
Ούτως ή άλλως βέβαια, ήδη θεωρείται μεγάλο βήμα για τον εγχώριο κινηματογράφο μας που ο «Κυνόδοντας» κατάφερε να ξεχωρίσει στις εννιά ταινίες μέσα από τις 66 της πρώτης φάσης εξέτασης των ξενόγλωσσων ταινιών από την Ακαδημία Κινηματογράφου.
Ούτως ή άλλως βέβαια, ήδη θεωρείται μεγάλο βήμα για τον εγχώριο κινηματογράφο μας που ο «Κυνόδοντας» κατάφερε να ξεχωρίσει στις εννιά ταινίες μέσα από τις 66 της πρώτης φάσης εξέτασης των ξενόγλωσσων ταινιών από την Ακαδημία Κινηματογράφου.
Η καλη μέρα για τον «Κυνόδοντα» είχε φανεί από το πρωί αφού όταν πριν από δυο χρόνια το φιλμ έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο φεστιβάλ των Κανών, όπου κέρδισε το σημαντικό βραβείο «Ένα Κάποιο Βλέμμα» («Un certain regard»). Από τότε όλα πηγαίνουν δεξιά στην δημιουργία του Λάνθιμου. Κέρδισε ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού κοινού (40.000 περίπου εισιτήρια), εξαιρετικές κριτικές από το εξωτερικό και περιοδικά όπως το «Sight and Sound» και τώρα, ένα μέρος από τα μέλη που ορίζουν ποιός αξίζει να διακριθεί στην κατηγορία του ξενόγλωσσου Οσκαρ στην οποία η Ελλάδα έχει να εμφανιστεί από το 1978 όταν η «Ιφιγένεια» του Μιχάλη Κακογιάννη βρέθηκε στην χρυσή πεντάδα.
Ποιές όμως είναι οι εννέα ταινίες που προκρίθηκαν για την δεύτερη φάση της ψηφοφορίας; Με τι ακριβώς συναγωνίζεται ο «Κυνόδοντας» σε αυτήν την «προεκλογική» φάση των Οσκαρ; Ρίχνοντας μια πρώτη ματιά στο υλικό των ταινιών, από τις οποίες μόνον μια, το «Biutiful» του Αλεχάντρο Γκονζάλεθ Ινιαρίτου (Μεξικό) έχει παιχθεί στις ελληνικές αίθουσες, θα βρούμε μια πλούσια θεματολογία, πολιτικού, ιστορικού και κοινωνικού χαρακτήρα, από χώρες όπως η Αλγερία, η Νότιος Αφρική, η Δανία, η Ισπανία, η Σουηδία και ο Καναδάς.
«Hors la loi»,
Αλγερία σε σκηνοθεσία Ρασίντ Μπουσαρέμπ
Με αφετηρία το 1924 και κορμό την σχέση τριών αλγερινών αδελφών που μεταναστεύουν στο Παρίσι, το φιλμ αναφέρεται στην δημιουργία του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Αλγερίας και στις τρομοκρατικές δραστηριότητές του εναντίον των Γάλλων. «Πρόθεσή μου ήταν να δημιουργήσω διάλογο για να προχωρήσουμε όλοι μαζί μπροστά και όχι συγκρούσεις» είπε ο Μπουσαρέμπ στο τελευταίο φεστιβάλ των Κανών όπου η ταινία προβλήθηκε σε παγκόσμια πρεμιέρα κάτω από ισχυρότατα μέτρα ασφαλείας.
«In a better world»,
Δανία σε σκηνοθεσία Σουζάνε Μπίερ
Δραματική ταινία μέσα από την οποία διασταυρώνονται οι ζωές δυο οικογενειών με την υπογραφή μιας έμπειρης σκηνοθέτιδας, ταινία της οποίας έχει ξαναβρεθεί μέσα στην πεντάδα των υποψηφίων («Μετά τον γάμο», 2007). Θεωρητικά είναι το φαβορί των εφετινών Οσκαρ. Θυμίζω ότι τον περασμένο Δεκέμβριο, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε αφιέρωμα στη Σουζάνε Μπίερ, παρουσιάζοντας τις σημαντικότερες στιγμές της φιλμογραφίας της.
«Tambiιn la lluvia»,
Ισπανία σε σκηνοθεσία Ισιάρ Μπολέν
Ενας νεαρός σκηνοθέτης (Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ) αποφασίζει να ανατρέψει τον μύθο του ιδεαλιστή, φορέα πολιτισμού και χριστιανισμού Χριστόφορου Κολόμβου, με μια ταινία που θα ακυρώνει τον συντηρητικό μύθο της άφιξης του δυτικού πολιτισμού στην Αμερική ως δύναμη του Καλού. Ο δικός του Κολόμβος έχει την εικόνα ενός αδίστακτου κατακτητή, παθιασμένου με την ιδέα της ανεύρεσης χρυσού, ο οποίος συμπεριφέρθηκε με απίστευτη βαραβαρότητα προς τους Ινδιάνους ιθαγενείς τόλμησαν που να αντισταθούν.
«Life Above All», Νότιος Αφρική σε σκηνοθεσία Ολιβερ Σμιτς
Η πρώτη κινηματογραφική ταινία του νοτιοαφρικανού Σμιτς είναι ένα παγκόσμιας απήχησης δραματικό φιλμ που πραγματεύεται την προσπάθεια ενός κοριτσιού (η πρωτοεμφανιζόμενη Κομότσο Μανιάκα) να πολεμήσει τις φοβίες και την ντροπή που έχουν δηλητηριάσει την κοινότητά της. Η ταινία είναι βασισμένη στο πολυβραβευμένο διεθνές μπεστ σέλερ «Chanda’s secrets» του Αλαν Στράτον.
«Kokuhaku»,
Ιαπωνία σε σκηνοθεσία Τετσούα Νακασίμα
Ψυχολογικό θρίλερ που αναφέρεται στην απόφαση μιας νεαρής καθηγήτριας (Τακάκο Μάτσου) να εκδικηθεί τους μαθητές που υπήρξαν υπεύθυνοι για τον θάνατο του παιδιού της. Οι «Εξομολογήσεις» όπως μεταφράζεται στα ελληνικά η ταινία, έχει ι την φήμη μιας από τις πιο ενοχλητικές του σύγχρονου ιαπωνικού κινηματογράφου καθότι ο Νακασίμα εξερευνώντας τους λόγους που οδήγησαν στο έγκλημα τα παιδιά, εστιάζει στην σχέση των δολοφόνων με τις δικές τους οικογένειες.
«Incendies»,
Καναδάς σε σκηνοθεσία του Ντενί Βιλνέβ
Δυο δίδυμα αδέλφια από τον καναδά, λιβανέζικης όμως καταγωγής, τηρούν την υπόσχεση που έδωσαν στην ετοιμοθάνατη μητέρα τους και ταξιδεύουν στην Μέση Ανατολή προκειμένου να ανακαλύψουν τις ρίζες τους. Βασισμένη σε ένα θεατρικό έργο του Γουαϊντί Μουαγουάντ, η δεύτερη ταινία του 43 χρονου Βιλνέβ διακρίνεται από την επικαιρότητα του πολιτικοθρησκευτικού θέματός της
«I rymden finns inga kδnslor»/ «Simple Simon», Σουηδία του Αντρέας Ομαν
Η πιο «ελαφριά» ταινία της εννιάδας, αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού Σουηδού (Μπιλ Σκάσγκαρντ), ο οποίος για να βοηθήσει τον αδελφό του να βγει από την κατάθλιψη που του έχει προκαλέσει ο πρόσφατος χωρισμός του, αποφασίζει να τον βοηθήσει να κάνει μια νέα κατάκτηση. Καθότι όμως ο ίδιος πάσχει από το σύνδρομο του Ασπεργκερ, η αποστολή του είναι πιο δύσκολη στην διεκπαιρέωσή της.
«Biutiful», Μεξικό του Αλχάντρο Γκονζάλεθ Ινιαρίου
Ακρως πεσιμιστική στους ρυθμούς της αλλά εν τέλει ελπιδοφόρα στο φινάλε της, η τελευταία δημιουργία του σκηνοθέτη της «Βαβέλ» και των «21 γραμμαρίων» καταπιάνεται με όλα τα κακά της μοίρας στην ζωή ενός μοναχικού ανθρώπου (Χαβιέρ Μπαρδέμ) ο οποίος κινείται σαν φάντασμα στους δρόμους μιας βρώμικης και αφιλόξενης Βαρκελώνης. Η ταινία προβάλλεται αυτή την εποχή στις αίθουσες σε διανομή ODEON.
«Κυνόδοντας», Ελλάδα του Γιώργου Λάνθιμου
Συρραφή από στιγμιότυπα της ζωής μιας πενταμελούς οικογένειας απομονωμένης από τον υπόλοιπο κόσμο, η οποία θα μπορούσε να είναι η αντανάκλαση μιας ολόκληρης κοινωνίας. Ο φακός του Λάνθιμου τους κοιτάζει με όρεξη αλλά κρατώντας αποστάσεις μιλώντας για μια οικογένεια φοβούμενη να επικοινωνήσει. Ενα σύμπαν αξιοπερίεργο, γοητευτικό, ελκυστικό που ενίοτε θυμίζει «συνάντηση» Σάμιουελ Μπέκετ και Μίχαελ Χάνεκε και φέρει την υπογραφή ενός νέου σκηνοθέτη με άποψη, θάρρος και λαμπρό δρόμο μπροστά του.
Αναδημοσιευση Απο Βημα
http://molibixarti.blogspot.com/
http://molibixarti.blogspot.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου