Η Λορίν Μπακόλ παρέδωσε στις 8 Απριλίου του 1975 στη Θεώνη Βαχλιώτη - Ολντριτζ το Οσκαρ για τα κοστούµια του «Μεγάλου Γκάτσµπι»
Μια πρωταγωνίστρια τόλµησε να της αντιµιλήσει. «Κυρία Ολντριτζ - της έγραψε σ’ ένα σηµείωµα - σας παρακαλώ, δεν µου πάει το ροζ». Διαβάζει το σηµείωµα εκείνη, τα παίρνει στο κρανίο και της λέει:
Η Theoni V. Aldredge ή Θεώνη Βαχλιώτη -Ολντριτζ (που έφυγε την Παρασκευή από τη ζωή στα 79 της) δεν σήκωνε µύγα στο σπαθί της. Ποια ήταν η εν λόγω πρωταγωνίστρια; Πάντως όχι η Τζέραλντιν Πέιτζ (1924-1987), από τις θρυλικές µορφές (κυρίως) θεάτρου και κινηµατογράφου.
Ο Ελίας Καζάν λοιπόνεπρόκειτο να ανεβάσει στο θέατρό τουτο «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαµς µε την Πέιτζ και τον κούκλο τηςεποχής Πολ Νιούµαν. Κατά σύµπτωση, η Πέιτζ σε µια θεατρική παράσταση του διάσηµου παραγωγούΝτέιβιντ Μέρικ είχε θαυµάσει τα κοστούµιαµιας 36χρονης – τότε –και σχεδόν πρωτοεµφανιζόµενης µε το όνοµαΘεώνη Αθανασιάδου Βαχλιώτη - Ολντριτζ. «Ελίας», του λέει, «αυτή η Ελληνίδα είναι άλλο πράγµα».
Ο Καζάν, που πριν από έξι χρόνια στην επιτροπή του Μακάρθι είχε καρφώσει κάµποσους «κοµµουνιστές» συνεργάτες του, έψαχνε διαρκώς φρέσκα ονόµατα. Ετσι η Θεώνηαπό τη µια στιγµή στην άλλη βρέθηκε στοθεατρικό πρωτοποριακό κύµα τηςΝέας Υόρκης. Σαράντα χρόνιααργότερα, για το ίδιο έργο σχεδίασε τα κοστούµια στην παράσταση της Κάτιας ∆ανδουλάκη στην Αθήνα. «Γιατην Τζέρι (την Πέιτζ) σχεδίασα τρία κοµµάτια. Μία κοµπινεζόν, µία ρόµπα και ένα βραδινό. Πρόθεσή µου ήταν τα ρούχα, όπως το πουλί, να είναι ανάλαφρα µπροστά και πίσω λίγο πιο βαριά», έλεγε σε µια συνέντευξή της στους «New York Times» –που ανέβασαν την ηλικία της Βαχλιώτη κατά δέκα χρόνια (ως γεννηµένη το 1922– ουδείς αλάνθαστος).
Εναν χρόνο µετάαυτήν τη θρυλική παράσταση του1959, ο ΖυλΝτασσέν, ο οποίος αν και εβραιοαµερικανός πολιτογραφήθηκεστη συνείδησή µας ως έλληνας κανονικός και που µέχρι το τέλος της πολύχρονης ζωής του (1911-2008) µισούσε τον Καζάν, αναθέτει στη Θεώνη τα κοστούµια για το µιούζικαλ «Ilya darling», βασισµένο στην ταινία «Never on Sunday» (Ποτέ την Κυριακή) των τεσσάρων υποψηφιοτήτων και του ενός Οσκαρ(Μάνος Χατζιδάκις).
Το όνοµα Aldredge το κληρονόµησε από το 1953 όταν σε ηλικία µόλις21 παντρεύτηκε – διά βίου – τον Τοµ Ολντριτζ, ηθοποιό κυρίως της τηλεόρασης. Εχει παίξει καισε 23 επεισόδια των «Sopranos». Γιατί Ολντριτζ και όχι Βαχλιώτη; Πρώτον, γιατί πιο αµερικανικό και δεύτερον, γιατί η Θεώνη ήταν κλασική Ελληνίδα. Ακλόνητων παραδοσιακών πεποιθήσεων. Από οικογένεια στρατιωτικού γιατρού.
Γι’ αυτό και τόσο φουριόζα και λαλίστατη προς όλες τις κατευθύνσεις. Ακόµα και µε κίνδυνο να κλονιστεί η καριέρα της.
Παράδειγµα;«Thegreat Gatsby» (Οµεγάλος Γκάτσµπι) τουΤζακΚλέιτον που της χάρισε Οσκαρ. Επρεπε λοιπόν µέσα σε διάστηµαλιγότερο των δύο εβδοµάδων να σχεδιάσει και να επιµεληθεί εκατοντάδεςτουαλέτες. Τόσο για τη Μία Φάροου και την Κάρεν Μπλακ όσο και για τις άλλες ντεπιντάν. Το κατάφερε. Θριάµβευσε. Επειδή όµως τα κοστούµια του Γκάτσµπι, δηλαδή του goldenboy µε το όνοµα Ρόµπερτ Ρέντφορντ, προέρχονταν από τη συλλογή του Ραλφ Λόρεν, τα φώτα της δηµοσιότητας στράφηκαν σ’ αυτόν.
«Ρε σεις», είπεπερίπουη Θεώνη, «ποιος Λόρεν, εγώείµαι η designer της ταινίας». «Θίο», συµβούλευαν οι φίλοι της, «συγκρατήσου, το σύστηµα θα σε καταπιεί». Τίποτα εκείνη. Ετσι ως κλασική Ελληνίδα που απαιτεί το δίκιο της, χτυπάει την πόρτα των executives της Paramount ζητώντας το όνοµα αυτού του τύπου να αφαιρεθεί από τα γράµµατα. Εγινε συµβιβασµός και το Ραλφ Λόρεν κατέληξε µικροκροσκοπικό. Αποτέλεσµα; Στηντελετή απονοµής, δικαιωµένη από τονθρίαµβό της, επανορθώνει, λέγοντας δυο λογάκια και για τον Λόρεν!
Οταν τη ρωτούσαν «µα, πώς από οικογένεια στρατιωτικών εσύ να καταλήξεις designer κοστουµιών» η απάντηση µία: «Από µικρή έραβα ρουχαλάκια για τις κούκλες µου και επιδιόρθωνα τις φούστες που µου αγόραζαν οι γονείς µου». Τοβίτσιο µε τις κούκλες διατηρήθηκε διά βίου. Η συλλογή της – µε κούκλες – θεωρείται από τις µεγαλύτερες στον κόσµο.
Και πώς στο θέατρο; «Οταν µετά τις σχολικές σπουδές µου στο Αµερικανικό ΚολλέγιοΑθηνών κατέφθασα στις ΗΠΑ µε προορισµό το Goodman School of Drama στο Σικάγο,έκανα µια στάση στη Νέα Υόρκη καιέπεσα πάνω στην ταινία «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» µε µια Βίβιαν Λι να λάµπει µέσα σε πανέµορφα ρούχα. Αυτό θα κάνω κι εγώ, είπα».
∆ύο τα µεγάλαανθρώπινα εφαλτήρια της καριέρας της. Καιοι δύο µέγιστοι παραγωγοί θεάτρου.Πρώτος ο Ντέιβιντ Μέρικ που της αναθέτει τα κοστούµια της πρωτοεµφανιζόµενης τότε Μπάρµπαρας Στρέιζαντ γιαµια παράσταση µε τον τίτλο «I can get it for you wholesale». Εκτοτε φίλεςη Θεώνη µε τη Βαρβάρα. Επί κινηµατογραφικής οθόνης ξανασυναντήθηκαν το 1996 για τον «Καθρέφτη µε τα δύο πρόσωπα» που σκηνοθέτησε η Στρέιζαντ και που παρτενέρ στο καστ ήταν ο Τζεφ Μπρίτζες.
Ο δεύτερος– ακόµαπιο σπουδαίος – είναι ο Ρωσοεβραίος Τζόζεφ Παπ, ιδρυτής του θρυλικού New York Shakespeare Festival που οργανώνεται στο Σέντραλ Παρκ. Υπερδιπλάσιες οι συµµετοχές της στοθέατρο αλλά και στο µπαλέτοκαι την όπερα, απ’ ό,τι στον κινηµατογράφο. Γιατί;«Μα επειδή ο προϋπολογισµός τηςΕλληνίδας είναι ο ακριβότερος όλωντων designers από συστάσεως Χόλιγουντ». Απαιτητική. Ντόµπρα. Τελειοµανής. Φανταστείτε: το 1984 στα Θέατρα Off και On Broadwayκυκλοφορούσαν πάνω από χίλια κοστούµιατης Θεώνης. Απίστευτο.
«Οποιος κάνει κοστούµια που φωνάζουν δεν είναι καλός ενδυµατολόγος»
Με µια µατιά
Γεννήθηκε: στις 22 Αυγούστου 1932 Σπούδασε: στο Αµερικανικό Κολλέγιο Αθηνών και στο Goodman School of Drama Σικάγο Παντρεύτηκε: Τον ηθοποιό Τοµ Ολντριτζ Βραβεία: Τρία θεατρικά Tony Awards για τα «Annie», «Το κλουβί µε τις τρελές», «Barnum» και ένα Οσκαρ για τον «Μεγάλο Γκάτσµπι» Ταινίες: Οι πιο γνωστές: «Ο µεγάλος Γκάτσµπι», «Το δίκτυο», «Κάτω από τη λάµψη του φεγγαριού», «Οι τρεις µέρες του κόνδορα», «Τα µάτια της Λόρα Μαρς», «Ghostbusters», «Ο καθρέφτης έχει δύο πρόσωπα», «Annie», «Πέρυσι το καλοκαίρι» Σκηνή: Από µιούζικαλ µέχρι δράµατα και κωµωδίες και από Σαίξπηρ µέχρι Εντουαρντ Αλµπι («Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ») και Τενεσί Ουίλιαµς (πρώτη παράσταση «Γλυκό πουλί της νιότης» το 1959).
Εγκατέλειψε:
21 Ιανουαρίου 2010
Αναδημοσιευση Απο Νεα
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου