Για την οικονομική κρίση: «Πρακτικά τα πράγματα είναι αρκετά στριμωγμένα. Ο κόσμος που συναναστρέφομαι, όμως, έχει ακόμα μερικά περιττά να αφαιρέσει. Δεν είναι δηλαδή από όσους δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα τους.
Παρ’ όλα αυτά γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Ζω άλλωστε σε μια φτωχή γειτονιά, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Αλλά αυτό που διακρίνω στη γειτονιά μου δεν είναι τόσο η φτώχεια όσο το πεσμένο ηθικό».
Παρ’ όλα αυτά γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Ζω άλλωστε σε μια φτωχή γειτονιά, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Αλλά αυτό που διακρίνω στη γειτονιά μου δεν είναι τόσο η φτώχεια όσο το πεσμένο ηθικό».
Συγκινήθηκε με το «Νησί»; «Άλλαξε ο τρόπος που έβλεπα τα πράγματα. Δεν έκλαψα όμως. Αυτή η ιστορία ήταν στα όρια του τραγικού. Βλέπεις για παράδειγμα Κύπριες να διηγούνται πως έχασαν τους γιους τους και δεν κλαίνε. Γιατί είναι τόσο τραγικό το συμβάν, που ξεπερνά τα δάκρυα. Με δάκρυα κλαις επειδή σ’ άφησε ο γκόμενος. Στη μεγάλη τραγωδία δεν κλαις».
Για την ψυχανάλυση: «Έχω κάνει έξι χρόνια ψυχανάλυση κι έχω σταματήσει να κάνω εδώ και τρία. Όταν μπαίνω στον κόπο να εκθέσω ένα τόσο προσωπικό κομμάτι μου το κάνω με σκέψη. Το είπα εννοώντας ότι αν εγώ έχω βιώσει κάτι που με βοήθησε και βελτίωσε τη ζωή μου, μπορεί και κάποιος άλλος να θέλει να δοκιμάσει».
Αναδημοσιευση Απο Yupi
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου