Ενα Δέντρο, σύμβολο ζωής, έργο του Παύλου, ενός από τους πλέον πρωτοποριακούς καλλιτέχνες της σύγχρονης τέχνης ο οποίος ζει και εργάζεται από το 1958 στο Παρίσι είναι το Τυχερό του 2011. Συνεχίζοντας την παράδοση που εγκαινίασε πριν από 15χρόνια ο Χρήστος Λαμπράκης, ο Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής και η Γκαλερί Ζουμπουλάκη το παρουσίασαν νωρίτερα, σε ειδική εκδήλωση, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
«Η αλήθεια είναι ότι χωρίς τον Χρήστο Λαμπράκη δειλιάσαμε, εφέτος, να συνεχίσουμε την προσπάθεια αλλά τελικά το τολμήσαμε» είπε παίρνοντας αρχικά τον λόγο ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Κ. Πυλαρινός. «Γυρίζουμε σελίδα μ΄ένα δέντρο, σύμβολο ζωής και δημιουργίας που αντιστοιχεί στην παράδοση δεκαετιών του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής. Μια εποχή σαν τη σημερινή, τέτοια δέντρα καλούμαστε όλοι να φροντίσουμε...». Στη συνέχεια στο βήμα ανέβηκε η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης κυρία Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στο εν γένει έργο του καλλιτέχνη και κατέληξε με μια ευχή για την νέα χρονιά: «να βγούμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα από τα μνημόνια και να πετάξουμε ελεύθεροι!»
Τα περίφημα Δέντρα του Παύλου (Διονυσόπουλου), που κοσμούν ιδιωτικές συλλογές και μουσεία, ανήκουν στο γενικότερο έργο του «Δάσος», δουλεμένο σε χαρτί και plexiglass, που παρουσιάστηκε σε πολλά μουσεία και γκαλερί, μεταξύ των οποίων, το 1974, και στην Γκαλερί Ιόλας- Ζουμπουλάκη. «Εζησα όλη τη διαδικασία της εγκατάστασης των έργων του Παύλου στην γκαλερί» είπε παίρνοντας τον λόγο η κυρία Πέγκυ Ζουμπουλάκη. «Θυμάμαι πως μεταλλάχθηκε ο ίδιος ο χώρος σ΄ένα θαυμάσιο δάσος. Σ΄ένα χώρο γεμάτο ζωή, γεμάτο οξυγόνο. Ηταν, θυμάμαι, μια θαυμάσια εμπειρία. Κατάφερα τελικά να κρατήσω τρία απ΄αυτά τα δέντρα. Τα δύο τα έδωσα στα παιδιά μου και το τρίτο το κράτησα η ίδια και θέλω να το΄χω πάντα μαζί μου, στο σπίτι μου. Κοιτάζοντάς το, λοιπόν, πριν από λίγο καιρό, σκέφθηκα ότι θα ήταν μια καλή ιδέα για το Τυχερό του 2011. Σε μια εποχή τόσο δύσκολη σαν τη σημερινή, ας ονειρευτούμε, μέσ' από αυτό την Αθήνα γεμάτη πράσινο, δέντρα, κέφι και χαρά...»
Στη συνέχεια, η Ιστορικός Τέχνης κυρία Μαρία Κοτζαμάνη αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του Παύλου ο οποίος, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων στο Λονδίνο αλλά και επικείμενων δραστηριοτήτων στο Παρίσι, δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στην εκδήλωση. «Ο Παύλος, βλέπετε, παρά τα 80 του παραμένει εξαιρετικά δραστήριος» είπε η κυρία Κοτζαμάνη. Η ίδια αναφέρθηκε στην ανθρώπινη πλευρά του καλλιτέχνη ο οποίος, παρά το ότι ζει μόνιμα στο Παρίσι ουδέποτε θέλησε να πάρει τη γαλλική υπηκοότητα αλλά επέλεξε να παραμείνει Ελληνας ή αλλιώς «ένας φιλιατρινός από την Ελλάδα» όπως του αρέσει να συστήνεται. «Ο Παύλος γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια αλλά δεν μεγάλωσε στερημένα. Ηταν αυτάρκης. Από καρπουζόφλουδες και καρπούς δέντρων έφτιαχνε τα παιχνίδια που δεν μπορούσαν να του αγοράσουν οι γονείς του. Κι ίσως αυτά τα αυτοσχέδια παιχνίδια ήταν τα πρωτόλεια της τέχνης του...»
Αναδημοσιευση Απο Βημα
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου