Σε µια χώρα που το φλαµένκο διδάσκεται σε τουλάχιστον 70 σχολές και που οι – εισαγόµενες – παραστάσεις του θεωρούνται ως blue chip στο Χρηµατιστήριο των εκδηλώσεων, ένα αφιέρωµα για τη διασηµότερη ισπανική παράδοση δεν µπορεί να περάσει απαρατήρητο. Πόσω µάλλον όταν το αφιέρωµα αυτό αποκαλύπτει την άλλη όψη του φλαµένκο, που αφορά κυρίως στην – ακραία κάποτε – εµπορική εκµετάλλευσή του.
Το αφιέρωµα µε έξι ντοκιµαντέρ που οργανώνει έως το τέλος του µήνα το Ινστιτούτο Θερβάντες, υπό τον τίτλο «Flamenco Documental», φωτίζει για τους χιλιάδες έλληνες θαυµαστές του χορευτικού και µουσικού είδους το γεγονός ότι πίσω από τη φήµη και το πάθος ο κόσµος του φλαµένκο στην Ισπανία βρίσκεται αντιµέτωπος µε σοβαρά προβλήµατα.
Η αυθεντικότητα του φλαµένκο, όπως καθετί που προσελκύει την προσοχή και τα βλέµµατα, έχει υποστεί «ρωγµές» από την εµπορική του εκµετάλλευση, διαπιστώνουν κάποιοι από τους σκηνοθέτες στις ταινίες του αφιερώµατος. Τον εκχυδαϊσµό της τέχνης τους κατήγγειλαν τέσσερις καλλιτέχνες στον φακό της Αλµπερτίνας Πισάνο στην ταινία «Χορευτές». Οι Ραφαέλα Καράσκο, Ισραέλ Γκαλβάν, Αντρές Μαρίν και Μπελέν Μάγια, καθένας µε το δικό του στυλ, αλλά όλοι µε την ίδια καλλιτεχνική ανάγκη επαναπροσδιορίζουν το φλαµένκο µέσα από την προσωπική τους ανανέωση που συµβαδίζει µε τον βαθύ σεβασµό στην παράδοση.
Τον λόγο παίρνει η µουσική του διάσηµου τραγουδιστή φλαµένκο Ενρίκε Μορέντε, ο οποίος ξεναγεί στην τέχνη του διάσηµους µουσικούς από διαφορετικές περιοχές της µουσικής και άλλα χορευτικά είδη. Ο Μορέντε «συνοµιλεί» µε τη χορογράφο Μπλάνκα Λι, τον µαέστρο και κιθαρίστα Χουάν Αµπιτσουέλα, τον τζαζίστα Πατ Μεθένι, τον αλγερινό τραγουδιστή Χαλέντ, τον Τοµατίτο και τη νεαρή Εστρέγια Μορέντε. Και γίνεται ξεναγός τους στην επίσκεψή τους στο σηµαντικότερο µουσουλµανικό µνηµείο της Ευρώπης, την Αλάµπρα της Γρανάδας.
Ο σκηνοθέτης Χοσέ Σάντσεθ-Μόντες, στην ταινία «Ο Μορέντε ονειρεύεται την Αλάµπρα», κάνει µοντάζ στα δικά του σύγχρονα πλάνα και τα «δένει» µε τα πλάνα που γύρισε στην Αλάµπρα το 1978, καθώς και µε τα φαντασµαγορικά πρόσωπα του Σακροµόντε. Ενώ ο Μαρθέλ Γκονθάλεθ Γκαρθία σκιαγραφεί στο «Αmor de Dios» το προφίλ των επαγγελµατιών της διεθνούς σχολής χορού «Αγάπη του Θεού» που βρίσκεται στη Μαδρίτη. Το κινηµατογραφικό αφιέρωµα του Ινστιτούτου Θερβάντες συµπληρώνουν και δύο ταινίες που τα σενάρια τους αναφέρονται στη διεθνή απήχηση του φλαµένκο («Ο θρύλος του χρόνου» του Ινιάκι Λακουέστα) και στη σηµερινή εξέλιξή του ως φλαµένκο µπίλι ή αστικό φλαµένκο («Τουλάχιστον ένας αναστεναγµός» του Φερνάντο ντε Φράνθε).
Το αφιέρωµα µε έξι ντοκιµαντέρ που οργανώνει έως το τέλος του µήνα το Ινστιτούτο Θερβάντες, υπό τον τίτλο «Flamenco Documental», φωτίζει για τους χιλιάδες έλληνες θαυµαστές του χορευτικού και µουσικού είδους το γεγονός ότι πίσω από τη φήµη και το πάθος ο κόσµος του φλαµένκο στην Ισπανία βρίσκεται αντιµέτωπος µε σοβαρά προβλήµατα.
Η αυθεντικότητα του φλαµένκο, όπως καθετί που προσελκύει την προσοχή και τα βλέµµατα, έχει υποστεί «ρωγµές» από την εµπορική του εκµετάλλευση, διαπιστώνουν κάποιοι από τους σκηνοθέτες στις ταινίες του αφιερώµατος. Τον εκχυδαϊσµό της τέχνης τους κατήγγειλαν τέσσερις καλλιτέχνες στον φακό της Αλµπερτίνας Πισάνο στην ταινία «Χορευτές». Οι Ραφαέλα Καράσκο, Ισραέλ Γκαλβάν, Αντρές Μαρίν και Μπελέν Μάγια, καθένας µε το δικό του στυλ, αλλά όλοι µε την ίδια καλλιτεχνική ανάγκη επαναπροσδιορίζουν το φλαµένκο µέσα από την προσωπική τους ανανέωση που συµβαδίζει µε τον βαθύ σεβασµό στην παράδοση.
Τον λόγο παίρνει η µουσική του διάσηµου τραγουδιστή φλαµένκο Ενρίκε Μορέντε, ο οποίος ξεναγεί στην τέχνη του διάσηµους µουσικούς από διαφορετικές περιοχές της µουσικής και άλλα χορευτικά είδη. Ο Μορέντε «συνοµιλεί» µε τη χορογράφο Μπλάνκα Λι, τον µαέστρο και κιθαρίστα Χουάν Αµπιτσουέλα, τον τζαζίστα Πατ Μεθένι, τον αλγερινό τραγουδιστή Χαλέντ, τον Τοµατίτο και τη νεαρή Εστρέγια Μορέντε. Και γίνεται ξεναγός τους στην επίσκεψή τους στο σηµαντικότερο µουσουλµανικό µνηµείο της Ευρώπης, την Αλάµπρα της Γρανάδας.
Ο σκηνοθέτης Χοσέ Σάντσεθ-Μόντες, στην ταινία «Ο Μορέντε ονειρεύεται την Αλάµπρα», κάνει µοντάζ στα δικά του σύγχρονα πλάνα και τα «δένει» µε τα πλάνα που γύρισε στην Αλάµπρα το 1978, καθώς και µε τα φαντασµαγορικά πρόσωπα του Σακροµόντε. Ενώ ο Μαρθέλ Γκονθάλεθ Γκαρθία σκιαγραφεί στο «Αmor de Dios» το προφίλ των επαγγελµατιών της διεθνούς σχολής χορού «Αγάπη του Θεού» που βρίσκεται στη Μαδρίτη. Το κινηµατογραφικό αφιέρωµα του Ινστιτούτου Θερβάντες συµπληρώνουν και δύο ταινίες που τα σενάρια τους αναφέρονται στη διεθνή απήχηση του φλαµένκο («Ο θρύλος του χρόνου» του Ινιάκι Λακουέστα) και στη σηµερινή εξέλιξή του ως φλαµένκο µπίλι ή αστικό φλαµένκο («Τουλάχιστον ένας αναστεναγµός» του Φερνάντο ντε Φράνθε).
Αναδημοσιευση Απο τα Νεα
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου