Το Νησί: Κάκιστο το δεύτερο επεισόδιο
ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
Το σχόλιο για το πρώτο επεισόδιο του "Νησιού" επιβεβαιώνεται πλήρως. Κι αυτό γιατί, όπως και ήταν αναμενόμενο, το σενάριο είναι πιο αδύναμο(έως ανύπαρκτο!). Επί 50 λεπτά δεν γίνεται σχεδόν τίποτα, και τα όσα εξελίσσονται, εξελίσσονται με .......
ρυθμούς χελώνας.
Συγκεκριμένα το δεύτερο επεισόδιο είναι σαν το τραβηγμένο τέλος του πρώτου, δηλαδή η (τόόόόόόσο μεγάλη) διαδρομή της δασκάλας και του Δημήτρη προς τη Σπιναλόγκα. Μετά από αυτό, το μόνο σημαντικό γεγονός που συνέβη είναι η συνάντηση της Ελένης με τον Γιώργη. Αυτά τα δύο και μερικά λιγότερο σημαντικά (όπως τον ηλικιωμένο που "την έπεσε" στην Ελένη και την κακιά δασκάλα που χτυπάει τους μαθητές) είναι το σενάριο ολόκληρου του επεισοδίου! Τα δύα αυτά γεγονότα με το ζόρι θα γέμιζαν 10 λεπτά αν δεν τα είχαν ξεχειλώσει και βέβαια είναι 1000% προβλέψιμα και, άρα, βαρετά.
Έτσι, αντί να παρακολουθούμε τα γεγονότα, παρακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο γυρίστηκαν και, βέβαια, ξεσκεπάζονται στα μάτια μας και τα άλλα λάθη. Τίποτα δεν πείθει ότι πρόκειται για 1939 ενώ αυτή τη φορά υπάρχουν και σκηνές που δεν πείθουν. Με πρώτη και χειρότερη όταν φτάνουν στο νησί και προχωράνε ανάμεσα από τους (αμίλητους, κακούς και τρομερούς!) ανθρώπους. Στην προσπάθεια να δοθεί τραγικότητα στη σκηνή τελικά γίνεται υπερβολική και εκτός πραγματικότητας. Σε παρόμοια επίπεδα υπερβολής κινούνται οι περισσότερες σκηνές ενώ πολλές μοιάζουν με βίντεο κλιπ και όχι με σειρά.
Τέλος πρέπει να τονιστεί ότι όλο αυτό το... τεράστιο σενάριο το εξιστορεί -υποτίθεται- στην Αλέξις η Φωτεινή. Κι εδώ υπάρχει ένα ζήτημα: πως γίνεται να τα ξέρει τόσο καλά (ακόμα και πως ακουμπούσε το χέρι της η Ελένη στο πρόσωπο του παιδιού!) λες και τα έχει ζήσει η ίδια;
http://www.i-reportergr.com/2010/10/blog-post_6508.html#ixzz12m9LZJcp
Το σχόλιο για το πρώτο επεισόδιο του "Νησιού" επιβεβαιώνεται πλήρως. Κι αυτό γιατί, όπως και ήταν αναμενόμενο, το σενάριο είναι πιο αδύναμο(έως ανύπαρκτο!). Επί 50 λεπτά δεν γίνεται σχεδόν τίποτα, και τα όσα εξελίσσονται, εξελίσσονται με .......
ρυθμούς χελώνας.
Συγκεκριμένα το δεύτερο επεισόδιο είναι σαν το τραβηγμένο τέλος του πρώτου, δηλαδή η (τόόόόόόσο μεγάλη) διαδρομή της δασκάλας και του Δημήτρη προς τη Σπιναλόγκα. Μετά από αυτό, το μόνο σημαντικό γεγονός που συνέβη είναι η συνάντηση της Ελένης με τον Γιώργη. Αυτά τα δύο και μερικά λιγότερο σημαντικά (όπως τον ηλικιωμένο που "την έπεσε" στην Ελένη και την κακιά δασκάλα που χτυπάει τους μαθητές) είναι το σενάριο ολόκληρου του επεισοδίου! Τα δύα αυτά γεγονότα με το ζόρι θα γέμιζαν 10 λεπτά αν δεν τα είχαν ξεχειλώσει και βέβαια είναι 1000% προβλέψιμα και, άρα, βαρετά.
Έτσι, αντί να παρακολουθούμε τα γεγονότα, παρακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο γυρίστηκαν και, βέβαια, ξεσκεπάζονται στα μάτια μας και τα άλλα λάθη. Τίποτα δεν πείθει ότι πρόκειται για 1939 ενώ αυτή τη φορά υπάρχουν και σκηνές που δεν πείθουν. Με πρώτη και χειρότερη όταν φτάνουν στο νησί και προχωράνε ανάμεσα από τους (αμίλητους, κακούς και τρομερούς!) ανθρώπους. Στην προσπάθεια να δοθεί τραγικότητα στη σκηνή τελικά γίνεται υπερβολική και εκτός πραγματικότητας. Σε παρόμοια επίπεδα υπερβολής κινούνται οι περισσότερες σκηνές ενώ πολλές μοιάζουν με βίντεο κλιπ και όχι με σειρά.
Τέλος πρέπει να τονιστεί ότι όλο αυτό το... τεράστιο σενάριο το εξιστορεί -υποτίθεται- στην Αλέξις η Φωτεινή. Κι εδώ υπάρχει ένα ζήτημα: πως γίνεται να τα ξέρει τόσο καλά (ακόμα και πως ακουμπούσε το χέρι της η Ελένη στο πρόσωπο του παιδιού!) λες και τα έχει ζήσει η ίδια;
http://www.i-reportergr.com/2010/10/blog-post_6508.html#ixzz12m9LZJcp

Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου