Κυβερνητικά «φροντιστήρια» για διεκδικήσεις αλλά και εκβιασμούς

OI ελληνικές κυβερνήσεις, όπως και η τωρινή, για να κινηθούν χρειάζεται να εκβιαστούν ή, διαφορετικά, διδάσκουν στις οργανωμένες συντεχνίες και ομάδες πολιτών τον εκβιασμό σαν μέσο διεκδίκησης λογικών ή παράλογων απαιτήσεων. Η τακτική αυτή έχει γίνει συνείδηση στους πολίτες. Oλοι γνωρίζομε ότι για να επιζήσουμε σε αυτόν τον τόπο, δύο τρόποι υπάρχουν: Ο .....


εκβιασμός, όταν μπορούμε να εκβιάσουμε, η κλοπή, όταν δεν μπορούμε. Αντιλαμβάνομαι, ότι οι όροι είναι άκομψοι και ενοχλούν, αλλά η αλήθεια πάντα ενοχλεί εκείνους που δεν θέλουν να την ακούν ή δεν έχουν εξοικειωθεί μαζί της. Ο εκβιασμός είναι το εργαλείο άσκησης του φασισμού, επειδή όμως ο φασισμός κουβαλάει αμαρτίες, τον βαφτίζουμε δημοκρατία και κοιμόμαστε όλοι ήσυχοι. Ας παρατεθούν μερικά παραδείγματα:

Φεύγουν από τα χωράφια τους κάποιοι αγρότες και κλείνουν τους δρόμους με τα τρακτέρ, τα οποία συνήθως χρωστάνε, δηλ. τους τα έχουν πληρώσει κάποιοι άλλοι, οι οποίοι έχουν πληρώσει και τους δρόμους, τη χρήση των οποίων στερούνται ετσιθελικά. Ακούγονται διάφορες δικαιολογίες, όπως δεν γνωρίζουν πώς να βελτιώσουν τις καλλιέργειές τους, λες και προέρχονται από το ΠΙΚΠΑ, δεν τους φτάνουν τα λεφτά που κερδίζουν για να ζήσουν, πώς να τους φτάσουν αφού οι οικονομικοί μετανάστες δουλεύουν στα χωράφια και μαζεύουν τις ελιές τους, δεν μπορούν να πουλήσουν τα προϊόντα τους, γιατί οι καταναλωτές αγοράζουν πατάτες από τη Γαλλία, πορτοκάλια από την Ισπανία, σκόρδα από την Αλβανία, σαλάτες από τα Σκόπια, ντομάτες από τα θερμοκήπια της Πολωνίας, γιατί τα βρίσκουν φθηνότερα και καλύτερα. Αποτέλεσμα, διότι αυτό μετράει, η κυβέρνηση υποχωρεί και τους δίνει, φοβούμενη τις αναταραχές και την απώλεια των ψήφων!
Εκβίασαν οι 250 χειριστές των γερανών του ΟΛΠ, εκείνοι δηλ. που, όπως γράφτηκε προ διετίας, έπαιρναν νόμιμες αποδοχές κάθε μήνα 12 με 16 χιλιάδες, και επέτυχαν προκλητικούς όρους συνταξιοδότησης.

Εκβιάζουν οι αγράμματοι πτυχιούχοι και επιτυγχάνουν προνομιακή μισθολογική μεταχείριση, στον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.

Απεργούν οι εφοριακοί και κάνουν οι κυβερνήσεις πως δεν βλέπουν τον εκβιασμό που κάνουν στους φορολογούμενους. Aκουγα πριν λίγο καιρό τέως διευθυντή μεγάλης εφορίας, ο οποίος τώρα κατέχει κάποια υψηλή θέση, ότι αν υπάρχουν στο σώμα των εφοριακών κάποιοι επίορκοι, αυτοί θα εξοστρακιστούν! Μου άρεσε η τοποθέτηση και η αποφασιστικότητα του κυρίου, αλλά τη διάθεση μου χάλαγε η θύμηση δικής μου περίπτωσης δύο φορολογικών ελέγχων, όπου τα λίτρα και τις δύο φορές ήταν 4,5 εκατομμύρια δραχμές την κάθε μία, χωρίς καμία ουσιώδη παράβαση! Το απίστευτο, μαζί και τραγικό, είναι ότι τη δεύτερη φορά δέχτηκαν και δύο επιταγές (στον κομιστή) 1,5 εκατομμυρίου δραχμών η κάθε μία! Αυτό λέγεται εύνοια πελατών!

Εκβιάζουν οι υπάλληλοι του κοινοβουλίου και δεν τους κόβουν τον δέκατο πέμπτο και δέκατο έκτο μισθό.

Εκβιάζουν όσοι μπορούν και η κυβέρνηση κάτι τους δίνει.

Φυσικά για να εκβιάσει μια ομάδα πολιτών πρέπει να συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, όπως να έχει εξασφαλίσει την μονιμότητα, την ατιμωρησία για το κοινωνικό κακό που προκαλεί ο εκβιασμός και την αδυναμία της κυβέρνησης να αντιδράσει προστατεύοντας το κοινωνικό σύνολο, όπως δηλ. θα απαιτούσε η Δημοκρατία, αν υπήρχε. Oσοι δεν μπορούν να εκβιάσουν για να επιτύχουν εκείνα που επιθυμούν χρησιμοποιούν την άλλη διαδικασία, της κλοπής. Στην αρχή κλέβουν τους φόρους από το κράτος και στη συνέχεια, λόγω συνήθειας, τα δικαιώματα των διπλανών τους. Εδώ πρέπει να ομολογήσουμε, ότι δεν υπάρχει πάντα ατιμωρησία, διότι αυτή είναι αντιστρόφως ανάλογη με το μέγεθος του εγκλήματος και της ισχύος του δράστη, αν π.χ. το αντικείμενο είναι μεγάλο, όπως στο Βατοπέδι, τα πάμπερς, η Χαλκιδική με κάποιον Στέγκο, η διακίνηση μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών, μεγάλη φοροδιαφυγή, δομημένα ομόλογα, καταπατήσεις μεγάλων εκτάσεων γης, μεγάλες νοθείες τροφίμων, όπου εμπλέκονται και πολιτικά πρόσωπα, τότε κανείς δεν τιμωρείται, αντίθετα εξασφαλίζεται δωρεάν δημοσιότητα στους δράστες.

Δυστυχώς στη χώρα μας η διαφθορά έχει γίνει ιδέα και επίσημη πολιτική του κράτους και της κοινωνίας, η αποσύνθεση της οποίας έχει φθάσει στα όρια της σήψης. Κανείς δεν τιμωρείται και η βλάβη προς τους αθώους πολίτες έχει αποχαρακτηριστεί από αδίκημα. Οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις διδάσκουν με τη συμπεριφορά τους την κοινωνική εκτροπή. Μικροομάδες παπαρηγάδων και τσιπρέων (διαβάζοντας τις θέσεις και παροτρύνσεις δεν μένει αμφιβολία ταυτότητας των ηθικών αυτουργών) διώχνουν κατά αισχρότατο τρόπο τους εναπομείναντες τουρίστες και η «συντεταγμένη πολιτεία» παρακολουθεί άπραγη. Eχουμε όμως περάσει στην περιοχή του κόκκινου και πρέπει να αλλάξουμε συνήθειες γιατί διαφορετικά θα ασχολείται μαζί μας μόνο η ιστορία.
express.gr